บทที่ 1640 ไม่มีความคลุมเครือหรือความสนิทสนม
หลิงอี้หนัวหยุดไปครู่หนึ่งแล้วจึงพูดว่า “คืนวันอาทิตย์” ใบหน้าคมคายของกู่หยุนติงอาบไปด้วยแสงอ่อนๆ ของดวงอาทิตย์ในฤดูใบไม้ร่วง เขาพยักหน้าเล็กน้อยแล้วพูดว่า “พรุ่งนี้เย็นผมจะทำอาหารอร่อยๆ ให้คุณทาน” หลิงอี้หนัวยิ้มอย่างสดใส “ตกลง!” เธอโบกมือแล้วพูดว่า …
