นิยายประวัติศาสตร์ นิยายจีน อ่านนิยาย นิยายแปล
มีข่าวลือกันว่าเจ้าชายที่สิบเก้าเป็นคนเย็นชา เย่อหยิ่ง และไม่ชอบผู้หญิง ซ่างเหลียงเยว่จ้องมองหน้าท้องกลมๆ ของเธอ เขาไม่ชอบผู้หญิง แล้วตอนนี้ลูกในท้องของเธอเป็นใครล่ะ
มีข่าวลือกันว่าเจ้าชายลำดับที่สิบเก้ามีใบหน้าเหมือนกับเทพเจ้า และธรณีประตูของพระราชวังก็ถูกเหยียบย่ำลงด้วยการมีอยู่ของเขา ซ่างเหลียงเยว่ ฮ่าๆ ดึงดูดผึ้งและผีเสื้อ!
กล่าวกันว่าลุงที่สิบเก้าได้สร้างความสำเร็จทางการทหารที่ยิ่งใหญ่และเป็นรองเพียงจักรพรรดิในราชอาณาจักรตี้หลินเท่านั้น ซ่างเหลียงเยว่มองดูชายที่กำลังล้างเท้าของนาง “ท่านชาย คนข้างนอกบอกว่าท่านไม่มีใครทัดเทียม แล้วข้าพเจ้าเป็นใคร?”
ตี้หยูหยิบผ้าขนหนูขึ้นมาเช็ดเท้าของนางอย่างใจเย็น แล้วเงยหน้าขึ้นมอง “ท่านคิดอย่างไร?”
ซื้อวัตถุดิบเรียบร้อยแล้ว บอดี้การ์ดเหล่านั้นว่องไวอย่างเหลือเชื่อ เนื่องจากซ่างเหลียงเยว่ไม่มีเวลาดูยา จึงขอให้ไต้ฉีช่วยดูให้ เธอให้คำแนะนำบางอย่างแล้วก็เดินไปยังห้องครัวเล็กๆ เหล่าทหารยามนำส่วนผสมทั้งหมดไปวางไว้ในครัวเล็กๆ และซางเหลียงเยว่ก็เริ่มลงมือทำอาหารอย่างรวดเร็ว ในเวลาไม่นานเท่ากับเวลาที่ธูปหนึ่งดอกไหม้หมด ลานบ้านซึ่งเคยอบอวลไปด้วยกลิ่นยา ก็อบอวลไปด้วยกลิ่นอาหารในที่สุด …
“ท่านอาจารย์ โปรดนำใบสั่งยานี้ไปเตรียมยา 3 โดส ระวังให้ดี อย่าให้ใครสังเกตเห็นความผิดปกติใดๆ” เจ้านายของเธอได้เล่าภาพรวมสถานการณ์ในหมินโจวให้เธอฟังแล้ว และเธอก็รู้ว่าตอนนี้หมินโจวเป็นสถานที่อันตราย ทุกสิ่งทุกอย่างควรทำด้วยความระมัดระวัง “ชัดเจน.” …
เธอนั่งลงตรงหน้าเขา จับมือเขา และมองขึ้นไปสบตากับดวงตาที่แดงก่ำของเขา “ฉันยังไม่ตาย ฉันสบายดีทุกอย่าง” “ในเมื่อคุณอยู่ที่นี่ ฉันจะทนตายได้อย่างไร?” เธอเป็นผู้หญิงแห่งยุคใหม่ เธอมีความคิดที่เป็นอิสระ การตัดสินใจที่เฉียบแหลม …
มีเสียงแผ่วเบามากดังมาจากข้างใน จิ่วซานนิ่งไปชั่วขณะ และในวินาทีต่อมา เขาก็รีบมองไปยังจุดที่เกิดเหตุทันที อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นเช่นนั้น สีหน้าของจิ่วซานก็เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม เพราะเสียงนั้นมาจากด้านหลังก้อนหินขนาดใหญ่ ก้อนหินขนาดใหญ่นั้นตกลงมาขณะเกิดระเบิด พวกเขาไม่รู้เลยว่ามีอะไรซ่อนอยู่หลังก้อนหินขนาดใหญ่ …
ชายในชุดคลุมสีดำรีบลุกขึ้นยืนและจัดแถวใหม่ คราวนี้ แทนที่จะรวมตัวกัน พวกเขากลับล้อมรอบตี้หยูไว้ มันช่วยกลบจุดบอดทั้งหมดของ Di Yu ได้อย่างสมบูรณ์ จากนั้น ดาบยาวกว่าสิบสองเล่มก็พุ่งเข้าใส่ตี้หยูพร้อมกัน …
ในห้องใต้ดินของร้านอาหารเทียนเซียง ขณะที่ได่ฉีมองไปที่ซ่างเหลียงเยว่ และดวงตาที่สดใสคู่นั้นจ้องมองมาที่เธอ ความรู้สึกมากมายก็พลุ่งพล่านขึ้นมาในตัวเธอ ความรู้สึกนี้ทำให้เธอน้ำตาไหล “คุณ…” เมื่อซ่างเหลียงเยว่เห็นไต้ฉีในสภาพเช่นนี้ ด้วยเหตุผลบางอย่าง อารมณ์ของเธอก็พลุ่งพล่านขึ้นมาทันที และดวงตาของเธอก็แดงก่ำ …
บนแขนที่ขาวเนียนและโปร่งแสงของชางเหลียงเยว่มีรอยขีดข่วนอย่างเห็นได้ชัด รอยขีดข่วนเหล่านั้นเห็นได้ชัดว่าเกิดจากกรงเล็บของสัตว์ชนิดใดชนิดหนึ่ง มีเพียงไต้ฉีและไป่ไป่เท่านั้นที่ยังมีชีวิตอยู่ และมือของซ่างเหลียงเยว่ก็ถูกไป่ไป่สัมผัสเพียงคนเดียว กล่าวได้เลยว่าคุณไม่จำเป็นต้องคิดเลยก็รู้ว่านี่คือผลงานชิ้นเอกของใคร ไป่ไป่จ้องมองรอยเล็บสีแดงสดบนแขนของซ่างเหลียงเยว่ นิ่งงันราวกับรูปปั้น เห็นได้ชัดว่ามันไม่ได้คาดคิดว่าจะไปทำให้ชางเหลียงเยว่เป็นรอยขีดข่วน ยิ่งไปกว่านั้น ผิวหนังของมันบอบบางมาก …
“บอกฉันหน่อยสิ คุณชื่ออะไร?” เสียงทุ้มต่ำของเขามีเสน่ห์ดึงดูดใจอย่างเหลือเชื่อ ทำให้หัวใจคุณเต้นแรง แต่ไม่ว่าจะฟังเสียงนั้นอย่างไร มันก็ฟังดูเย็นชาเหลือเกิน ร่างกายของหญิงคนนั้นสั่นสะเทือนรุนแรงยิ่งขึ้นไปอีก “หญิงผู้ต่ำต้อยผู้นี้…ชื่อของหญิงผู้ต่ำต้อยผู้นี้คือ ซางเหลียงเยว่…” หลังจากที่เขาพูดจบ …
ไป๋ไป๋กระโดดลงไปในอ่างอาบน้ำอย่างกะทันหัน ว่ายไปหาอ้อมแขนของซ่างเหลียงเยว่ คว้าชุดที่เธอจัดแต่งไว้อย่างเรียบร้อย แล้วก็ร้องเหมียว! มันสายเกินไปแล้วที่เดียตซ์จะหยุดยั้งมันได้ กว่าที่เธอจะทันได้ตั้งตัว ไป่ไป่ก็คว้ากระโปรงของซ่างเหลียงเยว่ไว้แล้วร้องเรียกอย่างเร่งรีบ เมื่อเห็นไป๋ไป๋ปรากฏตัว ไต้จื่อจึงดึงมือที่ตั้งใจจะห้ามปรามกลับ ไป่ไป่ชอบคุณผู้หญิง …
“คุณพูดว่าอะไรนะ” เสียงทุ้มต่ำของเขาดังออกมา เสียงนั้นลึกและเบา แต่กลับฟังดูเหมือนเสียงระฆังที่ดังก้องกังวาน หัวใจของชูจินบีบแน่น เขาพูดว่า “ลูกน้องของท่าน…” ลมพัดมาอย่างแรง ประตูเปิดออกพร้อมเสียงเอี๊ยดอ๊าด คนที่นั่งอยู่ในอ่างอาบน้ำก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าชูจินทันที …
by