บทที่ 1402 การเดินทางไป-กลับ

การเต้นของหัวใจหลังแต่งงาน

ขณะที่เสียงเพลงบรรเลง เพื่อนเจ้าบ่าวและเพื่อนเจ้าสาวเดินขึ้นบันไดจากทั้งสองข้างของเวทีงานแต่งงาน โดยมีเซิงหยางหยางเป็นผู้นำ เพื่อนเจ้าสาวทั้งหกคนสวมชุดผ้าทูลที่ซูซีออกแบบเอง แต่ละชุดสวยงามตระการตาจนได้รับเสียงเชียร์จากฝูงชน

เพื่อนเจ้าบ่าวอีกฝ่ายก็หล่อเหลาไม่แพ้กัน!

แค่ชื่อเพื่อนเจ้าบ่าวและเพื่อนเจ้าสาวก็ทำให้คนอยากกรี๊ดแล้ว!

ขณะที่บรรยากาศเริ่มร้อนระอุขึ้นเรื่อยๆ เจ้าบ่าวก็ค่อยๆ เดินลงบันไดวนกลางห้อง ในขณะเดียวกัน ประตูทางเข้าหลักทรงโค้งสูงก็เปิดออก และในชั่วพริบตา แสงแดดเที่ยงวันก็สาดส่องเข้ามา ราวกับแสงสีทองนับพันดวงทั่วห้องโถง

โคมระย้าคริสตัลระยิบระยับ ดอกไม้บานสะพรั่งนับไม่ถ้วน และพรมแดง ล้วนดูราวกับถูกปกคลุมด้วยผงทองคำที่ส่องประกายระยิบระยับ ส่องสว่างและมีชีวิตชีวา

แสงแดดสาดส่องผ่านหน้าต่างกระจกสีสันสดใสจากพื้นจรดเพดาน สร้างเอฟเฟ็กต์คล้ายรุ้งกินน้ำที่สาดส่องไปทั่วโถงทางเดิน ภาพอันตระการตานั้นทำให้ทุกคนเงียบกริบ สายตาจับจ้องไปที่หญิงสาวซึ่งยืนอยู่ตรงกลางประตูโดยมีแสงส่องจากด้านหลัง

ซูซีควงแขนกับซีเหิงเดินช้าๆ ไปตามพรมแดงเข้าสู่ห้องโถง

ห้องประชุมเต็มไปด้วยแขก แต่กลับเงียบสนิท มีเพียงเสียงดนตรีไพเราะที่ดังก้องไปทั่วทุกมุมห้องเท่านั้น

ซูซีสวมชุดแต่งงานสีขาวบริสุทธิ์แบบไม่มีสายคล้องไหล่ ประดับด้วยลายดอกไม้และใบไม้ฉลุที่ทอดยาวจากไหล่กลมกลึงไปจนถึงด้านหลัง ทำให้ไหล่ขาวเนียนของเธอดูโดดเด่นและกลมกลืนกันมากขึ้น กระดูกไหปลาร้าดูเด่นชัดขึ้น และลำคอดูเรียวยาวขึ้น

ส่วนบนของชุดไม่มีการตกแต่งอื่นใด เรียบง่ายและสง่างาม ในขณะที่ตั้งแต่เอวลงไป มีลวดลายปักขนาดใหญ่และประณีตบรรจงทอดยาวไปจนถึงชายกระโปรง กระโปรงทรงหลวมช่วยเน้นเอวที่เพรียวบางของเธอ เป็นการผสมผสานที่ลงตัวระหว่างความเรียบง่ายและความซับซ้อน ความงามที่ไม่อาจบรรยายเป็นคำพูดได้

ซู่ซีสวมมงกุฎที่หลิงจิ่วเจ๋อทำขึ้น เพชรระยิบระยับบนมงกุฎไม่ได้ลดทอนความงามของเธอลงแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับช่วยเน้นให้ใบหน้าที่สวยงามอย่างน่าทึ่งของเธอดูโดดเด่นยิ่งขึ้น

ด้านหลังเธอ ผ้าคลุมหน้าผืนหนึ่งห้อยลงมา เนื้อผ้าบางเบาลากไปกับพื้น ขณะที่เธอเดิน เนื้อผ้าก็แตะเบาๆ กับพรมแดงที่ปักลวดลายอย่างประณีต ใบหน้าของเธอเหมือนภาพวาด บอบบางและอ่อนโยน แต่แฝงไว้ด้วยอารมณ์ที่เยือกเย็นและสุขุม ชุดแต่งงานยิ่งเสริมออร่าอันสูงส่งและศักดิ์สิทธิ์ของเธอให้เด่นชัดยิ่งขึ้น

ซีเหิงในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวและเสื้อกั๊กสีดำ สูงสง่าและหล่อเหลา จับข้อมือของซูซีขณะที่ทั้งคู่เดินเข้ามาด้วยกัน และแสงไฟในหอประชุมทั้งหมดก็ดูเหมือนจะหรี่ลงเล็กน้อย

หลิงจิ่วเจ๋อเหลือบมองซูซีที่ปลายอีกด้านของพรมแดง เสียงอึกทึกของโลกภายนอกจางหายไปหมดสิ้น สิ่งที่เขามองเห็นและคิดถึงมีเพียงร่างที่กำลังเดินตรงมาหาเขาเท่านั้น

เขามองเธออย่างตั้งใจ เฝ้ามองแสงไฟที่ส่องลงมาบนตัวเธอ ส่องประกายระยิบระยับ เธอราวกับถูกห้อมล้อมด้วยแสงดาว เดินอย่างมั่นคงเข้ามาหาเขา ก้าวเข้ามาในชีวิตของเขา และกลายเป็นส่วนหนึ่งของสายเลือดและจิตใจของเขา

เธอคือแสงจันทร์สีขาวของเขา อัญมณีในหัวใจของเขา แม้วันหนึ่งพวกเขาจะแก่เฒ่าและเธอมีผมขาวโพลนทั้งศีรษะ เธอก็ยังคงเป็นหญิงสาวที่เดินเข้ามาหาเขาภายใต้แสงจันทร์

บนพรมแดง ทั้งสองเดินเข้าหากัน ราวกับจุดเริ่มต้นของการเดินทางร่วมกันของพวกเขา เธอมาด้วยความมุ่งมั่น และเขามั่นใจว่าเธอคือคนเดียวที่ใช่สำหรับเขา!

เขาไม่ได้มารับเธอ พวกเขาเดินเข้าหากันต่างหาก!

ในที่สุด แสงสว่างที่เปล่งประกายจากตัวเธอก็สะท้อนอยู่ในดวงตาที่ลึกซึ้งและมุ่งมั่นของเขา เธอก้าวเข้ามาหาเขา และสายตาของทั้งคู่ก็สบกัน พวกเขายิ้มให้กัน ราวกับจะบอกว่า “ฉันมาแล้ว โปรดดูแลฉันไปตลอดชีวิตด้วยนะ!”

ใบหน้าที่แข็งกร้าวของซีเหิงอ่อนลงด้วยความปิติยินดีในงานแต่งงาน เขาจึงยิ้มอย่างอ่อนโยนแล้วกล่าวว่า “ผมจะไม่พูดอะไรมากไปกว่านี้แล้ว ดูแลเธอให้ดีด้วยนะครับ!”

ดวงตาเรียวเล็กของหลิงจิ่วเจ๋อเปล่งประกายด้วยความจริงจังและเคร่งขรึม “แน่นอน!”

ซูซีหันไปมองซีเหิง ริมฝีปากสีแดงของเธอโค้งขึ้นเล็กน้อย “เราทั้งคู่ไม่เก่งเรื่องการพูด วันนี้อย่าพูดถึงเรื่องในอดีตเลยดีกว่า แต่ในอนาคต พี่ชายจะช่วยให้ฉันสมหวังสักข้อได้ไหมคะ?”

ซีเหิง “ท่านพูดสิ!”

ซูซีกล่าวว่า “คุณปู่กับพี่ชายเตรียมงานเลี้ยงฉลองให้ฉันแล้ว ดังนั้นอย่างช้าที่สุดภายในสิ้นปีนี้ คุณปู่กับฉันก็จะเตรียมงานเลี้ยงฉลองให้คุณด้วย!”

ซีเหิงมองซูซี ดวงตาคมกริบสีดำของเขาดูยากจะหยั่งรู้ เขาเข้าใจความหมายของเธอและยิ้มช้าๆ “แน่นอน ฉันจะทำตามความปรารถนาของคุณในวันสำคัญนี้!”

ซูซีเหลือบมองไปยังจุดหนึ่งในบริเวณที่นั่งของแขกอย่างแผ่วเบา แล้วยิ้มอย่างอ่อนโยน รอยยิ้มของเธอนั้นงดงามราวกับดอกไม้

ซีเหิงยิ้มและวางมือของซูซีลงในมือของหลิงจิ่วเจ๋อ ราวกับว่าเขาทำภารกิจศักดิ์สิทธิ์สำเร็จแล้ว “ขอให้ทั้งสองได้รับพร!”

หลิงจิ่วเจ๋อพยักหน้า “ขอบคุณค่ะ!”

เสียงปรบมือและเสียงเชียร์ดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ

ซู่ซีมองซีเหิงอย่างลึกซึ้ง สายตาที่สื่อความหมายเหนือกว่าคำสอนในวัยเด็ก มิตรภาพในวัยผู้ใหญ่ และความรักอันลึกซึ้งระหว่างพี่น้องและครอบครัว

ซีเหิงพยักหน้าให้เธอเล็กน้อย ท่าทางนั้นดูทั้งให้กำลังใจและเป็นพร เหมือนกับตอนที่เขาจับมือเธอในวัยเด็ก คอยนำทางเธอจากเด็กหญิงที่อ่อนแอและโดดเดี่ยวให้กลายเป็นซีซีที่เข้มแข็งและอดทน

พวกเขาจะยังคงร่วมเดินทางไปด้วยกันในอนาคต แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้อยู่เคียงข้างกันและตารางเวลาจะแตกต่างกันก็ตาม ศรัทธาที่ฝังลึกอยู่ในหัวใจของพวกเขาจะคงอยู่เสมอ เหมือนอากาศและแสงแดด ที่อยู่กับพวกเขาตลอดไป

ซูซีหันหลังกลับ จับแขนหลิงจิ่วเจ๋อ แล้วเดินต่อไปข้างหน้า รู้ว่าซือเหิงอยู่ข้างหลัง เธอจึงเดินด้วยก้าวที่มั่นคงยิ่งขึ้น

ชายที่อยู่ข้างๆ เธออนุญาตให้เธอเดินไปข้างหน้าโดยไม่ลังเลเลย

พรมแดงนั้นยาวไกล และอนาคตของพวกเขาก็ยาวไกลเช่นกัน แต่เมื่อเดินจับมือกันแบบนี้ พวกเขาก็ดูเหมือนจะไม่มีอะไรต้องกลัว

หลิงจิ่วเจ๋อหันศีรษะเล็กน้อย มองใบหน้าด้านข้างที่งดงามของเธอ แล้วจับมือเธอไว้แน่น อบอุ่นและแข็งแรง

ในมุมหนึ่งของหอประชุม เชินหมิงพิงเสาหินแกะสลักสูงตระหง่าน จ้องมองร่างของซูซีอย่างตั้งใจ ราวกับพยายามจารึกทุกรายละเอียดของรูปลักษณ์และทุกสีหน้าท่าทางของเธอลงในหัวใจ

เขารู้ว่าเธอสวย แต่ในวันนี้ เธอสวยอย่างแท้จริง!

“ซีซีสวยมาก!” เสียงอุทานดังมาจากด้านหลัง เชินหมิงเลิกคิ้วและหันไปมอง

หนานกงหยูเดินเข้าไปยืนข้างๆ เขา แสงแดดส่องกระทบดวงตาสีน้ำตาลเข้มของเขา ทำให้ดวงตาดูมีเสน่ห์และดึงดูดใจมากยิ่งขึ้น

เชินหมิงถามว่า “ทำไมคุณไม่ไปเจียงเฉิงคอยดูแลกู่หยุนซู่ล่ะ คุณมาทำอะไรที่นี่?”

หนานกงโย่วดูเหมือนจะรู้ตัวว่าตกหลุมพรางของเสิ่นหมิงแล้ว เขาเหลือบมองเสิ่นหมิงแล้วพ่นลมหายใจออกมา ก่อนจะหันหน้าไปสนใจหญิงสาวบนพรมแดงแทน

ริมฝีปากของเสินหมิงโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเฉื่อยชา เขาไม่ได้โต้แย้งอะไรและยังคงมองดูสิ่งของของตัวเองต่อไป

*

ขณะที่ซู่ซีเดินขึ้นไปบนเวทีงานแต่งงาน สายตาของเธอกวาดมองไปที่เซิงหยางหยาง ชิงหนิง และคนอื่นๆ และเธอก็อดที่จะยิ้มเล็กน้อยไม่ได้ เธอรู้สึกสงสารเซิงหยางหยาง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นสีหน้าเคร่งขรึมของเธอ

เซิงหยางหยางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยแล้วกระซิบว่า “งดงามเหลือเกิน!”

ซูซีหันกลับไปมองท่านผู้อาวุโสเจียงและท่านผู้อาวุโสฉินก่อน เมื่อเห็นใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสของชายชราทั้งสอง เธอก็รู้สึกว่าแสงแดดสดใสขึ้นเล็กน้อย

ผู้ทำพิธีเป็นผู้อาวุโสจากเมืองเจียงเฉิง สวมชุดสูททางการ ดูเคร่งขรึมแต่ก็อ่อนโยน ยิ้มแย้มขณะมองไปยังคู่บ่าวสาวแล้วกล่าวว่า “ก่อนอื่นเลย ผมขออวยพรให้คู่บ่าวสาวมีความสุขในชีวิตสมรส และมีชีวิตที่ยืนยาวและกลมกลืนกัน!”

ซู่ซีและหลิงจิ่วเจ๋อต่างก็กล่าวขอบคุณพวกเขา

ในห้องโถงที่เงียบสงบและเคร่งขรึม ผู้ทำพิธีเริ่มกล่าวสุนทรพจน์อย่างช้าๆ

“แขกผู้มีเกียรติและเพื่อนๆ ทุกท่าน สวัสดีตอนบ่ายค่ะ! ดิฉันรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้มาทำหน้าที่เป็นผู้ประกอบพิธีในงานแต่งงานของนายหลิงและนางสาวซูในวันนี้ ดิฉันขอขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่มาร่วมเป็นสักขีพยานในวันสำคัญที่สุดในชีวิตของคู่บ่าวสาว ขอบคุณทุกท่านมากค่ะ!”

Spread the love

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *