บทที่ 134 แขกบนชั้นหก
หลังจากที่ซุนหยูพูดจบ เธอเห็นซูซีเงยหน้าขึ้นมองเธอด้วยดวงตาที่ชัดเจนซึ่งดูเย็นชาและหนักหน่วง หากมองดีๆ พวกมันก็ดูบริสุทธิ์ราวกับสระน้ำใสที่ไม่มีอะไรซ่อนเร้น ซุนเยว่รู้สึกผิดเมื่อเห็นเธอ เธอยิ้มอย่างรวดเร็วแล้วพูดว่า “ถ้าคุณไม่มีเวลาก็ลืมมันไปเถอะ อย่างแย่ที่สุดฉันจะวิ่งทั้งสองด้าน” ซูซีเก็บหนังสือของเธอ ยืนขึ้นแล้วพูดว่า …
