by 
หลังจากออกจากสำนักพระราชวังแล้ว องค์ชายสามและองค์ชายห้าก็เสด็จกลับบ้าน
เจ้าชายองค์ที่เก้าเฝ้ารอเจ้าชายองค์ที่สิบจนถึงเที่ยงวัน ก่อนที่ทั้งสองจะเดินทางกลับบ้านด้วยกัน
แม้แต่ตอนที่องค์ชายสามและองค์ชายห้ากำลังนินทากัน พวกเขาก็เอาแต่พูดถึงองค์ชายแปด ไม่สนใจเรื่องอื่นเลย
การนินทาผู้หญิงคนนี้คงไม่ดีแน่
เมื่อเจ้าชายองค์ที่เก้ากล่าวถึงเรื่องนี้แก่เจ้าชายองค์ที่สิบ พระองค์ก็ทรงกล่าวถึงเจ้าชายองค์ที่แปดด้วย
การกระทำของพวกเขาเริ่มเข้าใจยากขึ้นเรื่อยๆ
เมื่อก่อนเขาฉลาดแก้วและเจ้าเล่ห์มาก แต่ตอนนี้ดูเหมือนเขาจะโง่เขลาไปบ้างแล้ว
องค์ชายสิบตรัสว่า “เรื่องพวกนี้เป็นเรื่องเล็กน้อย อย่าไปใส่ใจเลย ฟังพระอนุชาองค์ห้า อย่าเข้าไปยุ่งเกี่ยว”
เจ้าชายองค์ที่เก้าพยักหน้าและกล่าวว่า “ไม่ ข้าสังเกตว่าการเข้าใกล้กันมากเกินไปไม่ได้ทำให้สถานการณ์ดีขึ้น แต่การรักษาระยะห่างทำให้เราสุภาพต่อกันมากขึ้น”
ไม่ว่าจะเป็นที่พำนักขององค์ชายสามหรือบ้านของซูซู ทุกคนต่างรู้ว่าองค์ชายแปดและพระชายาถูกกระทำไม่เป็นธรรมอีกแล้ว แต่พวกเขาก็ไม่รู้รายละเอียดอื่นใดเลย
วันต่อมา ท่านหญิงฟู่ฉาได้ส่งพี่เลี้ยงไปเยี่ยมชูชู ซึ่งชูชูรู้สึกว่าค่อนข้างแปลก
อย่างไรก็ตาม ชูชูนั้นว่างอยู่แล้ว และเนื่องจากอีกฝ่ายทักทายเธอตามธรรมเนียม เธอจึงตอบรับคำทักทายนั้น นอกจากนี้ยังมีความเกี่ยวข้องกับตระกูลฟู่ฉาด้วย เธอจึงเชิญอีกฝ่ายมาพูดคุยด้วย
เมื่อทราบข่าว ท่านหญิงฟู่ฉาจึงเดินทางมาเยี่ยมเธอ
จากนั้นซูซูจึงสั่งให้เสี่ยวชุนไปข้างหน้าและต้อนรับแขก
ชูชูลุกขึ้นเพื่อทักทายฟู่ฉาเมื่อเธอถูกพาเข้ามา
ถ้าเธอเป็นพี่สะใภ้ที่ดี น้องสะใภ้คนเล็กของเธอคงออกมาต้อนรับ แต่คนนี้เป็นแค่ภรรยาน้อย
เป็นการยากที่จะอธิบายลำดับชั้นในที่นี้
กล่าวได้เพียงว่าสนมที่ได้รับการแต่งตั้งจากราชวงศ์ผู้นี้ค่อนข้างแปลกประหลาด
เธอไม่สามารถได้รับการปฏิบัติเหมือนนางสนมทั่วไปได้
นางสนมรองของเจ้าชายจะสวมชุดพิธีการแบบเดียวกับนางสนมของดยุค
และด้วยเหตุนี้ สถานะของพวกเธอจึงสูงกว่าสตรีชั้นสูงทั่วไปเสียอีก
เลดี้ฟู่ฉา ผู้ได้รับพระราชทานพระยศเป็นพระสนมรองของเจ้าชายโดยตรง ก็มีเครื่องแต่งกายและเครื่องประดับศีรษะพิเศษเฉพาะของพระองค์เองด้วย
ท่านหญิงฟู่ฉาเป็นคนมีมารยาทดีมาก และได้ทำพิธีสัมผัสเส้นผมเป็นอย่างแรก
ชูชูหลีกทางให้และกล่าวทักทายตอบ
ท่านหญิงฟู่ฉาไม่ได้มามือเปล่า เธอมาพร้อมกับสาวใช้สองคนถือกล่องผ้าไหมปักดิ้นทอง
เมื่อแขกและเจ้าภาพนั่งลงเรียบร้อยแล้ว นางก็กล่าวขอโทษว่า “ขออภัยที่รีบร้อนมาเมื่อวานนี้ คุณยายไป๋จากวังหนิงโชวมาส่งตราประจำวังและแจ้งพระราชดำรัสของพระพันปีหลวง ทรงสั่งให้ข้าพเจ้าทำหน้าที่เป็นเจ้าหญิงฟูจินในโลกภายนอก ข้าพเจ้าจะเข้าวังเพื่อถวายความเคารพในอีกสองวันข้างหน้า และยังมีพิธีอภิเษกสมรสขององค์ชายสิบสามด้วย ข้าพเจ้าเกรงว่าอาจมีข้อผิดพลาดเกิดขึ้น จึงอยากสอบถามท่านทั้งหลายเกี่ยวกับเรื่องนี้”
ชูชูยังคงแสดงสีหน้าเรียบเฉย แต่ภายในใจกลับรู้สึกประหลาดใจ เพราะไม่คาดคิดมาก่อนว่าคุณหญิงแห่งบ้านข้างๆ นั้นเป็นเพียงแค่หุ่นเชิดเท่านั้น
ตบหน้าเพื่อเป็นการลงโทษ?
ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องน่าประหลาดใจอะไรนัก
นางไม่ได้มีความเห็นอกเห็นใจมากนัก นางรู้สึกว่าในฐานะพระสนมเอก นางควรเข้าข้างเลดี้กัวหลัว
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากจักรพรรดินีฟู่ฉาทรงมีพระน้องสาวอยู่ในวัง จึงเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ว่าพระองค์จะเสด็จมาเพื่อสอบถามข้อสงสัยต่างๆ
พระราชสวามีองค์ที่สิบสองทรงเป็นเจ้าสาวใหม่ ถ้าหากเลดี้ฟู่ฉาไปขอความช่วยเหลือจากพระราชาองค์ที่สิบสองทุกครั้งที่ประสบปัญหา เหล่าพี่สะใภ้คนอื่นๆ จะคิดอย่างไร?
คุณคิดว่าภรรยาของเจ้าชายองค์ที่สิบสองลำเอียงเข้าข้างพี่สาวของตนหรือไม่?
จากนั้นซูซูจึงอธิบายขั้นตอนทั่วไปในการเข้าพระราชวัง เนื่องจากเหล่าเจ้าชายและพระมเหสีประทับอยู่ใกล้กันและเข้าพระราชวังพร้อมๆ กันโดยประมาณ
เราต้องเตรียมตัวออกเดินทางประมาณ 7 โมงเช้า
เนื่องจากองค์รัชทายาทลำดับที่สี่มีพระชนมายุมากที่สุด พระชายาองค์ที่สี่จึงถือเป็นพี่สะใภ้ที่มีพระชนมายุมากที่สุดในบรรดาพระราชโอรสและพระราชธิดา
จากนั้น เมื่อเห็นรถม้าจากที่ประทับขององค์ชายสี่เริ่มเคลื่อนที่ พวกเขาก็เลยตามไปเช่นกัน
หลังจากลงจากเรือที่ประตูเสินหวู่ นางฟู่ฉาได้เดินทางไปยังพระราชวังฉางชุนเพื่อถวายความเคารพต่อพระสนมเหลียง และได้ติดตามพระสนมเหลียงไปยังพระราชวังหนิงโช่ว
อีกสองวันข้างหน้าจะเป็นวันอภิเษกสมรสของเจ้าชายองค์ที่สิบสาม และแต่ละตระกูลจะมอบของขวัญให้กัน ตามแบบอย่างของพระเชษฐาของพระองค์
เมื่อองค์รัชทายาทที่สิบสองเสด็จอภิเษกสมรส องค์รัชทายาทได้พระราชทานสินสอดเป็นเงินห้าร้อยตำลึง องค์รัชทายาทองค์โตพระราชทานสามร้อยตำลึง และองค์รัชทายาทลำดับรองลงมาจากองค์รัชทายาทที่สามพระราชทานคนละสองร้อยตำลึง
งานแต่งงานของเจ้าชายองค์ที่สิบสามน่าจะจัดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกัน
เต็นท์จัดงานแต่งงานถูกตั้งขึ้นที่ฝั่งตะวันตกของพระราชวัง เพื่อที่พวกเขาจะได้เดินไปที่นั่นได้โดยตรงหลังจากไปเคารพศพที่พระราชวังหนิงโช่ว
ท่านหญิงฟู่ฉาตั้งใจฟังและกล่าวด้วยความขอบคุณว่า “ขอบคุณสำหรับความกรุณาค่ะ”
ชูชูมองไปที่ฟู่ฉาแล้วพูดว่า “ไม่ต้องมีพิธีรีตองอะไรหรอก เราเป็นครอบครัวเดียวกัน…”
นี่คือคนฉลาดคนหนึ่ง
เธอแต่งงานเข้ามาอยู่ในครอบครัวนี้มาได้สามปีแล้ว และจำนวนครั้งที่เธอปรากฏตัวต่อสาธารณชนนั้นนับไม่ถ้วน
เป็นไปได้ว่าทางพระราชวังก็เฝ้าดูอยู่เช่นกัน จึงทำให้มีการจัดเตรียมเช่นนี้ขึ้น
ที่นี่ชูชูมีแต่เจ้าหญิงที่ถูกตามใจจนเสียคน เธอจึงไม่รู้สึกผูกพันกับฟู่ฉาเลย
แต่บรรดาภรรยาที่เหลือคงรู้สึกไม่ดีหากเห็นฟูชาออกไปข้างนอกในอนาคต
เมื่อมีแบบอย่างนี้แล้ว หากพระสนมเอกประจำที่ประทับของเจ้าชายองค์อื่นๆ กระทำการใดๆ ที่ผิดพลาด พวกเธอก็อาจได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นพระสนมรอง หรือได้รับพระราชทานพระสนมรองให้เดินทางออกนอกราชสำนักได้
หลังจากขอคำแนะนำแล้ว คุณหญิงฟู่ฉาได้ทิ้งของขวัญไว้เป็นสัญลักษณ์แห่งความกตัญญูและจากไป เช่นเคย เซียวชุนก็มาส่งเธอ
ไป่กัวมองดูกล่องผ้าไหมแล้วพูดว่า “ท่านหญิง สิ่งเหล่านี้…”
ชูชูพูดว่า “ดูสิ นี่มันอะไรกันเนี่ย!”
เมื่อเปิดกล่องใบแปะก๊วยออก กล่องผ้าไหมกล่องหนึ่งบรรจุที่ล้างพู่กันรูปดอกบัวทำจากหยก และอีกกล่องหนึ่งบรรจุที่ทับกระดาษที่ทำจากวัสดุชนิดเดียวกัน
ชูชูกล่าวว่า “เก็บมันไว้ให้ดี จดบันทึกไว้ และนำออกมาใช้ในฤดูร้อน”
ที่ประทับของเจ้าชายมีสิ่งของดีๆ มากมาย และคงไม่เก็บของขวัญที่ได้รับไว้เฉยๆ แน่นอน
เราใช้สิ่งที่เรามีอยู่
ไม่นานหลังจากนั้น เซียวชุนก็กลับมาพร้อมกระเป๋าเงินที่บรรจุต่างหูทองคำคู่หนึ่ง
“เขามีท่าทีของบุคคลผู้ยิ่งใหญ่…”
เซียวชุนกล่าวชม
ไม่ใช่ว่าจักรพรรดินีฟู่ฉาใจกว้างในการแจกรางวัล แต่เป็นเพราะคำพูดและการกระทำของพระองค์ทำให้ผู้คนรู้สึกสบายใจ
ซูซูกล่าวว่า “ถึงแม้ตระกูลฟู่ฉาจะไม่ใช่ตระกูลขุนนางผู้ก่อตั้ง แต่ก็ยังเป็นตระกูลข้าราชการ โดยมีหลายรุ่นที่ดำรงตำแหน่งข้าราชการชั้นหนึ่ง…”
น่าเสียดายที่ในอดีต หม่าฉีโชคร้ายทั้งปู่และพ่อของเขามีอายุขัยสั้น
อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ฟอร์มตกไปประมาณสิบปี พี่น้องตระกูลหม่าก็กลับมาแข็งแกร่งอีกครั้งเมื่อมีประสบการณ์และอายุมากขึ้น
นอกจากน้องชายที่สืบทอดตำแหน่งแล้ว พี่น้องอีกสามคนล้วนเป็นข้าราชการระดับสูงในราชสำนัก
จากนั้นไป๋กัวก็กล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้น…ต่อจากนี้ไป ฟู่ฉาฟู่จินจะเป็นคนเข้าวังใช่ไหม? ก็ดีเหมือนกัน ทุกครั้งที่ถึงเวลาที่ฟู่จินเข้าวัง ข้าจะรู้สึกกังวลใจทุกครั้งที่ฟู่จินและฟู่จินที่แปดไปที่วังทั้งหกทางทิศตะวันตกด้วยกัน…”
ไป๋กัวเป็นชายชราจากวังที่สอง และเขาเคยเห็นความเย่อหยิ่งและความหยาบคายของภรรยาองค์ชายแปดมาก่อนที่นางจะออกจากวัง
เสี่ยวชุนไม่ได้พูดอะไร แต่รอจนกระทั่งไป๋กัวออกไปก่อนจะกระซิบกับซูซูว่า “ตราบใดที่ยังมีเจ้าชาย ก็ยังมีหวังอยู่ แต่…ใครจะรู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร…ตอนนั้นเพราะเรื่องสินสอด เธอเลยเอาแต่ใจและทำให้เจ้าหญิงลำบากในวันแต่งงาน เธอไม่เปิดโอกาสให้เจ้าหญิงได้แก้ไขอะไรเลย สุดท้ายเธอก็ได้รับผลกรรม…”
ชูชูพยักหน้าและกล่าวว่า “แผลพุพองที่เท้าของคุณเกิดจากการเดินคนเดียว ดังนั้นคุณต้องยืนตัวตรง คุณสามารถทำร้ายผู้อื่นเพื่อประโยชน์ของตนเองได้ แต่คุณไม่สามารถทำร้ายผู้อื่นโดยไม่หวังประโยชน์ต่อตนเองได้”
เธอได้เห็นด้วยตาตนเองว่าเจ้าชายองค์ที่แปดและพระชายาได้ก้าวมาถึงจุดนี้ได้อย่างไร
ในอดีต คู่รักที่ขึ้นชื่อเรื่องความรักความผูกพันคู่นี้ แม้ว่าตอนนี้จะยังไม่แยกทางกัน แต่ก็เกือบจะถึงจุดที่ไม่อาจหวนกลับคืนสู่สภาพเดิมได้แล้ว
ไม่มีใครในพวกเขาทั้งสองคนบริสุทธิ์
ชูชูรู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่ละเอียดอ่อนมาก
พูดตามตรง การเปลี่ยนแปลงในความสัมพันธ์ของทั้งคู่ค่อนข้างเกี่ยวข้องกับปีกผีเสื้อของเธอ
ผู้ชายต้องการรู้สึกว่าตนเองเป็นที่ชื่นชม โดยเฉพาะผู้ชายที่มีภูมิหลังที่บกพร่อง
ในสายตาของพระชายาองค์ที่แปด องค์ที่แปดนั้นสมบูรณ์แบบในทุกด้าน ในขณะที่องค์ที่เก้าและองค์ที่สิบเป็นเพียงน้องชายที่ไร้ประโยชน์ซึ่งพยายามจะล่อลวงองค์ที่แปด
เหตุผลที่ภรรยาขององค์ชายแปดหยิ่งผยองต่อหน้าซูซูนั้นเป็นเพราะนางมองว่าองค์ชายเก้าและองค์ชายสิบเป็นเพียงผู้ติดตามขององค์ชายแปด และโดยธรรมชาติแล้วจึงรู้สึกว่าซูซูก็ควรจะเป็นเช่นเดียวกัน โดยทำหน้าที่เป็นพี่สะใภ้คอยสนับสนุน
อย่างไรก็ตาม ชูชูกลับไม่สนใจเธอ และยังตัดความสัมพันธ์ระหว่างองค์ชายแปดและองค์ชายเก้า ทำให้องค์ชายเก้าผู้ไร้ประโยชน์ได้งานในสำนักพระราชวัง
เมื่อฝ่ายหนึ่งได้เปรียบ อีกฝ่ายเสียเปรียบ รัศมีขององค์ชายแปดก็จางหายไป จากที่เคยเป็นหนึ่งในองค์ชายที่ได้รับความเคารพนับถือมากที่สุดในสายพระเนตรของจักรพรรดิ กลายเป็นองค์ชายที่ถูกตำหนิอยู่บ่อยครั้ง
เนื่องจากเคยอาศัยอยู่ในพระราชวังมาก่อน พระมเหสีขององค์ชายแปดจึงเข้าใจความหมายของคำกล่าวที่ว่า “ฐานะของบุตรชายจะสูงขึ้นตามฐานะของพระมารดา” ในบรรดาเจ้าชายทั้งหลาย ฐานะขององค์ชายแปดนั้นต่ำกว่าบุตรชายของพระสนมและพระสนมองค์อื่นๆ หนึ่งลำดับ
ตัวกรองหายไปแล้ว
เจ้าชายองค์ที่แปดทรงเป็นบุคคลที่มีความอ่อนโยนและรอบคอบด้วยเช่นกัน
ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจที่คู่รักคู่นี้ลงเอยแบบนี้
ในวันที่ 20 ของเดือนจันทรคติที่สิบสอง ซูซูสวมชุดแต่งงานฤดูหนาวและเตรียมตัวเข้าวัง
องค์ชายเก้าไม่จำเป็นต้องไปที่สำนักพระราชวัง เขาต้องไปที่พระราชวัง และเขาก็ยังออกมาพร้อมกับชูชูอยู่ดี
เมื่อเห็นรถม้าจอดอยู่ที่ทางเข้าพระราชวังขององค์ชายแปด เขาก็สงสัยว่า “สองคนนั้นเพิ่งถูกกักบริเวณไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงไปพระราชวังอีก?”
จากนั้นซูซูจึงเล่าให้เธอฟังว่าพระสนมฟู่ฉาได้รับตราประจำวังมาได้อย่างไร
องค์ชายเก้าขมวดคิ้วเมื่อได้ยินเช่นนั้น เมื่อขึ้นรถม้าแล้ว พระองค์ก็บ่นกับชูชูว่า “ถ้าไม่มีใครจากวังองค์ชายแปดออกไปไหนสักปีสองปีจะเป็นอย่างไร? มันก็แค่การพบปะสังสรรค์เท่านั้น จะมีอะไรล่าช้าได้? ฟู่ฉาเป็นสนมรอง องค์ชายสิบสองจะปฏิบัติต่อเธออย่างไรเมื่อได้พบเธอ?”
ชูชูเหล่ตาใส่เขาแล้วพูดว่า “ไม่ต้องห่วง เราคงไม่เจอกันหรอก”
องค์ชายเก้าตรัสว่า “ฝ่าบาทไม่ได้หมายถึงวันนี้ แต่หมายถึงพิธีพบปะครั้งแรกที่พระราชวังหยูฉิงในวันพรุ่งนี้”
ชูชูกล่าวว่า “เราทำอะไรไม่ได้หรอก นี่เป็นการจัดการของพระราชวัง และคงมีไว้สำหรับที่ประทับขององค์ชายอัน”
เหตุการณ์นี้ยังทำให้ความหวังของภรรยาองค์รองที่ 8 ในการกลับมามีอำนาจต้องพังทลายลงด้วย
ในครอบครัวทั่วไป ลูกสะใภ้อาจก่อเรื่องบ้างหนึ่งหรือสองครั้ง แต่ในราชวงศ์นั้น เห็นได้ชัดว่าความอดทนของจักรพรรดิคังซีลดลงเรื่อยๆ
การให้อภัยพวกเขาในครั้งที่แล้วถือเป็นการแสดงความเคารพต่อที่ประทับขององค์ชายอันและองค์ชายแปดแล้ว
จะไม่มีครั้งที่สองแล้ว
เมื่อนึกถึงหญิงผู้นี้ซึ่งได้สร้างคุณูปการอย่างยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์ของ “การแย่งชิงบัลลังก์เก้าองค์” ชูชูจึงก้มหน้าลง
สิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นเรื่องโชคร้าย อาจเป็นโชคดีที่ซ่อนอยู่ก็ได้
พระชายาขององค์รัชทายาทลำดับที่แปดทรงปลีกตัวจากชีวิตสาธารณะและเลิกเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับกิจการขององค์รัชทายาทลำดับที่แปดแล้ว พระองค์ไม่ควรถูกเผาเป็นเถ้าถ่านในที่สุด
เมื่อมาถึงประตูเสินอู่ พระชายาขององค์ชายสี่ พระนางฟู่ฉา และพระชายาขององค์ชายสิบ ต่างก็ลงจากรถม้า
พระมเหสีขององค์รัชทายาทลำดับที่สิบเพิ่งพ้นช่วงพักฟื้นหลังคลอดบุตร พระองค์ยังคงอวบอิ่มและพระพักตร์เปล่งปลั่งเช่นเคย
เธอได้รับการดูแลจากมารดาผู้ให้กำเนิดในช่วงหลังคลอด และเจ้าชายองค์ที่สิบก็เก่งเรื่องการเกลี้ยกล่อมผู้คน ดังนั้นช่วงหลังคลอดจึงไม่ลำบากมากนัก
นอกจากชูชูแล้ว พระสนมองค์ที่สี่และองค์ที่สิบไม่ทราบว่าเลดี้ฟู่ฉาได้รับตราประจำวัง และพวกนางก็เงียบกริบเมื่อเลดี้ฟู่ฉาปรากฏตัว
เนื่องจากเธอเป็นสมาชิกของตระกูลฟูชา จึงไม่เหมาะสมที่เธอจะอธิบายเหตุผล ซึ่งนำไปสู่ความเงียบที่น่าอึดอัด
หลังจากที่ชูชูและองค์ชายเก้าลงจากรถม้าแล้ว และเนื่องจากองค์ชายเก้ายังคงอยู่บนรถม้า เจ้าหญิงองค์สี่และองค์สิบจึงไม่สามารถถามคำถามใดๆ ได้
เมื่อเข้าไปในประตูเสินอู่ ก็พบว่ามเหสีขององค์ชายห้าและองค์ชายเจ็ดได้เดินทางมาถึงแล้ว
เจ้าชายองค์ที่เก้าทรงทักทายพระสนมทั้งสองพระองค์ แล้วจึงเสด็จไปยังห้องบรรทมของพระองค์
คราวนี้บรรดามเหสีขององค์ชายห้าและองค์ชายเจ็ดต่างก็ประหลาดใจเช่นกัน
ภรรยาขององค์ชายเจ็ดและภรรยาขององค์ชายสิบ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น จึงเดินทางไปยังหกวังตะวันออกพร้อมกับภรรยาขององค์ชายสี่
พระชายาองค์ที่ห้าเหลือบมองฉลองพระองค์อันเป็นมงคลที่ท่านหญิงฟู่ฉาสวมใส่ ไม่ตรัสอะไร และทรงเรียกทั้งสองให้ไปยังพระราชวังทั้งหกทางทิศตะวันตก
เมื่อพวกเขามาถึงทางเข้าห้องของเจ้าชาย พระมเหสีของเจ้าชายองค์ที่สิบสองก็ทรงรออยู่แล้ว
“พี่สาว…”
เธออดไม่ได้ที่จะอุทานด้วยความประหลาดใจ
จากนั้นเลดี้ฟู่ฉาจึงเปิดเผยว่าภรรยาขององค์ชายแปดกำลังพักฟื้น และได้รับตราประจำวังมาแล้ว
พี่น้องทั้งสองคนกำลังจะไปพระราชวังฉางชุน
ทั้งอู๋ฟูจินและซูซูต่างไม่พูดอะไรต่อหน้าพวกเขา
เมื่อมาถึงทางเข้าพระราชวังยิกุน ทั้งสี่คนก็หยุดและกล่าวอำลา
เมื่อเข้าไปในพระราชวังอี้คุน ภรรยาขององค์ชายห้ากล่าวว่า “ภรรยาขององค์ชายแปดประชวรหรือ? เราไปเยี่ยมเธอกันเถอะ?”
ฟังดูร้ายแรงมาก และถึงกับทำให้ผู้อาวุโสในวังตกใจ
ชูชูกล่าวว่า “เรามาดูกันว่าเรื่องของพี่สะใภ้เป็นยังไงบ้าง…”
พระชายาองค์ที่ห้าพยักหน้าและตรัสว่า “ครั้งที่แล้วท่านยังทรงแข็งแรงดีอยู่เลย เหตุใดท่านจึงทรงประชวรเช่นนี้ ท่านดูแข็งแรงดีทุกอย่างเมื่อครั้งที่ข้าพเจ้าไปเยี่ยมเยียน”
ชูชูไม่รู้จะพูดอะไรดี
คำอธิบายอย่างเป็นทางการคือ พระมเหสีขององค์รัชทายาทลำดับที่แปดกำลังพักฟื้น หากพระองค์ตรัสอะไรเพิ่มเติมไปกว่านี้ ก็จะดูเหมือนว่าพระองค์กำลังปล่อยข่าวลือและนินทา
ชูชูคิดถึงภรรยาขององค์ชายเจ็ดอยู่บ้าง
ภรรยาของเจ้าชายองค์ที่เจ็ดเป็นคนรอบรู้และชอบนินทา แต่เธอก็เป็นคนเก็บความลับเก่งและสนทนาได้ดีเยี่ยม
เรื่องแบบนั้นคงไม่เหมาะสมกับภรรยาของเจ้าชายองค์ที่ห้าสักเท่าไหร่…