นิยายประวัติศาสตร์ นิยายจีน อ่านนิยาย นิยายแปล
หยุนซู่ ลูกสาวคนโตที่โง่เขลาและน่าเกลียดของพระราชวังหยุนในราชอาณาจักรเทียนเฉิง ถูกใส่ร้าย ฝ่าฝืนคำสั่ง และหลบหนีจากการแต่งงาน และถูกฝังทั้งเป็นในวันหมั้นหมาย! เมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง ลูกหลานของหมอผียุคใหม่ได้เดินทางข้ามกาลเวลา พ่อผู้ให้กำเนิดเกลียดเธอ แม่เลี้ยงกำลังคำนวณ น้องสาวต่างมารดาเป็นคนชั่วร้าย และคนเลวมีความทะเยอทะยานชั่วร้าย! เป็นเรื่องตลกดี ดูสาวน้อยหน้าตาน่าเกลียดไร้ค่าคนนี้พลิกชีวิตใหม่ เหยียบแม่เลี้ยง ต่อย Bai Lian ทรมานหญิงชั่วอย่างโหดร้าย ถือเข็มเงินไว้ในมือ และทำสิ่งดีๆ แต่เมื่อเธอหันกลับมา เธอก็ถูกจิ้งจอกท้องดำขี้โรคพาตัวกลับเข้าถ้ำ ราชาผู้ชั่วร้ายยิ้ม: “เจ้าหญิง ได้เวลาคืนแต่งงานแล้ว!” หยุนซู่ยกคิ้วขึ้นและตบหน้าเขาด้วยจดหมายหย่า: “ท่านชาย โปรดเคารพตนเองด้วย!”
“แต่ แต่…” ซูซีลังเลและลังเลที่จะเห็นด้วย ในขณะนี้ เสียงฝีเท้าของทหารยามก็ใกล้เข้ามา พวกเขาถือโคมไฟและส่องไปที่พุ่มไม้แต่ละต้นอย่างระมัดระวัง โดยก้มตัวลงมาเป็นระยะๆ เพื่อเอื้อมมือไปผลักโคมไฟและตรวจสอบอย่างระมัดระวัง อย่างไรก็ตาม บรรดาอาจารย์ก็เฝ้าดูอยู่จากด้านหลัง …
เมื่อมาจากสนามหน้าบ้าน ซู่หมิงชางก็มีทหารยามและคนรับใช้จำนวนหนึ่งมาด้วย ตอนนี้พวกเขาทั้งหมดยืนอยู่ข้างหลังเขา โดยถือโคมไฟหลายดวงไว้ในมือ ดังคำกล่าวที่ว่า ความกล้าหาญอยู่ที่จำนวนคน แม้ว่าเสียงกรีดร้องเมื่อกี้จะฟังดูน่าขนลุก เนื่องจากมีผู้คนมากมายอยู่รอบๆ และมีโคมไฟให้แสงสว่าง แต่ผู้คุมก็ไม่ได้กลัวและตกลงอย่างเด็ดขาด …
เมื่อได้ยินเสียงดุที่คุ้นเคยของซูหมิงชาง ร่างกายของฮัวเยว่ชิงก็แข็งทื่อ และสมองที่มึนงงของเขาก็เริ่มทำงานอีกครั้งในที่สุด และเข้าใจถึงสถานการณ์ในปัจจุบัน โอ้พระเจ้า! เขา…เขาทำเรื่องแบบนี้กับคุณหนูซู่ซีในสวนจริงๆ นะ! และดูเหมือนว่ามันเพิ่งจะจบลง และตอนนี้ทั้งสองก็อยู่ในสภาพยุ่งเหยิง ไม่ไกลนักก็มีคนยืนอยู่มากมาย …
อย่างไรก็ตาม หยุนซู่ดูไร้เดียงสามากขึ้นไปอีก: “พ่อถามคำถามนี้… ทำไมฉันถึงไม่เข้าใจ?” ซู่หมิงชางดุว่า “เจ้ายังแกล้งโง่อีกหรือ? สาวใช้ของน้องสาวเจ้าเห็นด้วยตาตนเองแล้วมาบอกข้า ข้าได้ยินมาว่าเจ้าพาคนแปลกหน้าเข้ามาในคฤหาสน์และเขาอยู่คนเดียวในห้องกับเจ้าเป็นเวลานาน จริงหรือ?” ทันทีที่คำเหล่านี้หลุดออกมา …
ซู่หมิงชางมีใบหน้าที่เย็นชาและตะโกนด้วยความโกรธด้วยเสียงต่ำ: “หุบปากและหยุดพูดเรื่องไร้สาระ!” ซู่ หยุนโหรวปิดปากของเธอไปด้วยน้ำตาในดวงตา ขณะนั้น พี่เลี้ยงในวังก็พูดขึ้น “คุณหญิงซู คุณเพิ่งพูดว่ามีชายต่างชาติเข้ามาในลานบ้านของคุณหญิงหยุน จริงหรือ?” “ฉัน…” …
อีกด้านหนึ่ง ซู่ซีพยายามพยุงฮัวเยว่ชิงและเดินไปตามทางไปยังสนามหญ้าของเขา ต้องขอบคุณความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในคฤหาสน์ของเจ้าชายหยุนเมื่อเร็วๆ นี้ ป้าลี่จึงได้เลิกจ้างคนรับใช้ในคฤหาสน์หลายคนเพื่อประหยัดค่าใช้จ่าย นอกจากนั้นก็มืดแล้ว ดังนั้นซู่ซีจึงเลือกเดินในเส้นทางที่เงียบสงบโดยเจตนา และไม่มีใครพบระหว่างทาง “พี่ฮั่ว… ฮึ่ย …
เธอไปสรุปเอาเองได้ยังไงว่าจะวางยาฮัวเยว่ชิง? หยุนซูแทบจะหัวเราะออกมาด้วยความโกรธ! ซู่ซีรู้สึกหวาดกลัวต่อภัยคุกคามอันเลวร้ายนี้ นางไม่กล้าพูดอะไรสักคำเพียงครู่เดียว แต่กลับกอดฮั่วเยว่ชิงและจ้องมองนางด้วยความเกลียดชัง หยุนซู่พูดอย่างไม่พอใจ “คุณไม่ได้บอกว่าจะหยุดฮั่วหยูชิงเหรอ ทำไมคุณไม่หยุดเขาแล้วปล่อยให้เขามาหาฉันล่ะ” “ฉันไปแล้วนะ!” ซู่ซีมีสีหน้าหงุดหงิด …
Huo Yueqing ตกใจจนตัวสั่นไปชั่วขณะ ดวงตาของเขาเบิกกว้างและปากของเขาก็เต็มไปด้วยผงสีแดงสด ยาผงชนิดนี้มีลักษณะละเอียดและแน่นมาก เมื่อเทเข้าปากก็ติดคอ จู่ๆ ฮั่วเยว่ชิงก็เริ่มไออย่างไม่สบายตัว พร้อมด้วยน้ำตาคลอเบ้า “ไอ …
ผงเหล่านั้นส่งกลิ่นหอมประหลาด ซึ่งเป็นกลิ่นเดียวกับที่หยุนซูเคยได้กลิ่นมาก่อน ดวงตาของเธอก็เปลี่ยนไปอย่างเย็นชาทันที นางมองไปที่ผงซองที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น จากนั้นจึงมองไปที่ฮัวเยว่ชิงและถามเขาว่า “นี่คืออะไร” นี่…” ฮั่วเยว่ชิงลังเลและพูดอย่างคลุมเครือ “ไม่มีอะไรหรอก แค่ซองธรรมดาๆ …
ฮัวเยว่ชิง: “ฉัน…” “คุณสามารถจ่ายไหวไหม?” หยุนซู่จ้องมองเขาอย่างเย็นชาและตรงไปตรงมา “ก่อนหน้านี้ คุณและผมตกลงที่จะหนีตามกันและหารค่าใช้จ่ายสำหรับการไม่เชื่อฟังคำสั่งของจักรพรรดิ แต่สุดท้ายแล้ว มีเพียงผมเท่านั้นที่ไป อย่างไรก็ตาม เนื่องจากแม่ของคุณขัดขวางและคุณคำนึงถึงสมาชิกครอบครัวฮั่วของคุณ …
by