นิยายประวัติศาสตร์ นิยายจีน อ่านนิยาย นิยายแปล
ว่ากันว่าการเป็นลูกสะใภ้ของจักรพรรดินิรันดร์นั้นเป็นเรื่องยาก จริงๆ แล้วการเป็นลูกสะใภ้ของจักรพรรดินิรันดร์นั้นไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะจักรพรรดินิรันดร์ที่อยู่ในช่วงรุ่งโรจน์! ฉันจะพาสามีที่ทำผิดไปด้วยเพื่อเป็นสักขีพยานใน “การยึดลูกหลานเกาลูน” อย่างดื่มด่ำ ฉันจะไม่หย่าร้างและกลับไปบ้านพ่อแม่อย่างแน่นอน!
ไม่มีลูกคนใดจะดีไปกว่าพ่อ คังซีสังเกตเห็นว่าองค์ชายเก้ากำลังจัด “การเดินทางเพื่อธุรกิจ” ในเวลานี้เพียงเพราะเขาต้องการสนุกสนานและออกไปสูดอากาศบริสุทธิ์ แค่คุณไม่ฉลาดพอ แล้วจะวิ่งออกนอกช่องเขาในฤดูหนาวได้ยังไง ข้างนอกกำแพงเมืองจีนมีอากาศหนาวจัด ในช่วงนี้ของปีหากคุณต้องการออกไปข้างนอก คุณต้องไปทางใต้ พืชพันธุ์ทางตอนใต้ของแม่น้ำแยงซียังคงไม่เหี่ยวเฉาและยังคงมีชีวิตชีวา …
“อะไรนะ? เราต้องจัดการให้คนซื้ออาหารเหรอ? อาหารเราใกล้จะหมดแล้วเหรอ?” องค์ชายเก้ามองข้าราชบริพารด้วยสีหน้าขมขื่นพลางกล่าวว่า “เอกสารจากกระทรวงมหาดไทยส่งมาเมื่อนานมาแล้ว บอกให้เตรียมอาหารไว้ครึ่งเดือน นี่ผ่านมากี่วันแล้ว?” สจ๊วตพูดอย่างรีบร้อนว่า “ไม่หรอก มันยังอยู่ได้อีกสามวัน …
หลังจากที่ฟาไห่จากไป เจ้าชายองค์ที่ 12 ก็คิดอยู่ครู่หนึ่งและขอให้ขันทีข้างๆ เขาไปที่บ้านพักของเจ้าหญิงเพื่อแจ้งข่าว และขอให้บูซีจัดการให้มีคนไปดำเนินการตามขั้นตอนสำหรับบ้านพักทางการอีกแห่ง เมื่อขันทีกลับมา บุคคลที่เขานำกลับมาไม่ใช่ผู้ดูแลตระกูลทง แต่เป็นปู้ซีเอง “อาจารย์สิบสอง…” …
ชุนหลินไม่ได้กลับมาคนเดียว เขายังนำผักมาสองรถเข็นด้วย รถเต็มสองคัน เดิมทีเขาตั้งใจจะนำตะกร้ามาสองใบและใช้ม้าอีกตัวเพื่อลาก แต่เมื่อเขามาถึงเมืองชางผิง เขาก็เปลี่ยนใจ เพราะเหตุนี้เขาจึงมาถึงที่นี่ช้าไปหนึ่งวัน “เมื่อเห็นว่าผักในโรงเรือนเจริญเติบโตได้ดี ฉันจึงริเริ่ม…” หลังจากอธิบายสถานการณ์ในการเข้าเฝ้าจักรพรรดิโดยย่อแล้ว …
วันนี้คือวันที่ 13 ตุลาคม ซึ่งเป็นวันเกิดอายุครบ 18 ปีของชูชู องค์ชายเก้ากำลังจะจัดพิธีใหญ่ แต่ถูกชูชูห้ามไว้ เขาบอกว่าเนื่องจากเขาอยู่ไกลบ้าน จึงไม่จำเป็นต้องทำเรื่องวุ่นวาย …
วันที่ 11 ตุลาคม ชูชูและคณะเดินทาง 60 ไมล์และพักผ่อนในช่วงบ่าย วันที่ 12 ตุลาคม เราเดินทาง …
แล้วชายชราจะยืนอยู่ตรงนั้นได้อย่างไร? เขาอาจกล้าใช้ประโยชน์จากความอาวุโสของเขาต่อหน้าเจ้าชายคนที่สี่ แต่เขาไม่กล้าทำเช่นนั้นต่อหน้าเจ้าชายคนที่สิบ ทุกคนในเมืองหลวงรู้ว่าเจ้าชายลำดับที่สิบมีนิสัยฉุนเฉียวและจะคอยลงโทษผู้ตรวจสอบ เจ้าชายลำดับที่สี่มองไปที่เจ้าชายลำดับที่สิบและเตือนให้เขาหยุด ทว่าองค์ชายสิบกลับเป็นคนดื้อรั้น ไม่ชอบให้ใครมาสั่ง จึงหันหน้าหนีแล้วพูดกับชายชราตรงๆ ว่า “เจ้ายังยืนอยู่ตรงนั้นอีกทำไม? …
คังซีรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ไม่ใช่ความผิดหวังในปฏิกิริยาขององค์ชายเก้า แต่เป็นความผิดหวังในปฏิกิริยาที่ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ จากจางถิงซานและเฉาเยว่อิง องค์ชายเก้าออกไปพร้อมกับคนหลายสิบคน เหตุผลที่คังซีรู้สึกสบายใจก็เพราะมีสองคนที่มีประสบการณ์ร่วมเดินทางด้วย ผลก็คือทั้งสองอย่างไม่มีประโยชน์เลย การที่จางติงซานยังคงทำงานนอกเวลาอยู่ก็ไร้ประโยชน์ ดังนั้นเขาจึงหาเหตุผลเพื่อหยุดมัน เฉาเยว่อิงจะรออีกสองสามวัน …
วันรุ่งขึ้น เจ้าชายองค์ที่เก้าพร้อมคณะเดินทางออกจากพระราชวังและออกนอกด่านศุลกากรมุ่งหน้าสู่เมืองเรเฮ สถานที่แห่งนี้อยู่ห่างจากจุดหมายปลายทางของการเดินทางไม่ถึง 200 ไมล์ เส้นทางทั้งหมดเป็นถนนสายหลักอย่างเป็นทางการ มีสถานีไปรษณีย์หลายแห่งตลอดเส้นทาง ในรถม้า เจ้าชายองค์ที่เก้าได้หารือแผนการกับชูชู “วันนี้เป็นวันชาติ …
เมื่อพูดถึงจดหมายของเจ้าชายองค์ที่ห้า สไตล์การเขียนก็แตกต่างไปจากอีกสองฉบับ ลายมือของเจ้าชายลำดับที่ห้านั้นเห็นได้ชัดว่าใหญ่กว่า และเส้นก็แข็งไปนิด เหมือนเด็กที่เพิ่งเรียนรู้ได้เพียงสองปี ความหมายของเขานั้นเรียบง่ายมาก เขากำลังบอกองค์ชายเก้าว่าอย่าขยันเกินไป เขาจะมอบงานในกรมพระราชวัง ยิ่งเขาทำงานมากเท่าไหร่ ผู้คนก็จะยิ่งจับผิดเขามากขึ้นเท่านั้น …
by