บทที่ 158 ไม่มีอะไรจะเหลือ
ตอนนี้เธอตื่นขึ้นมาแล้วและต้องช่วยตัวเอง สิบนาทีต่อมา หยูเซค่อยๆ ลืมตาขึ้น ยกเว้นว่าใบหน้าของเธอซีดเล็กน้อย เธอไม่รู้สึกไม่สบายในร่างกายอีกต่อไป จากนั้นเธอก็ลุกขึ้นและผลักโมจิงเหยาที่กำลังหลับอยู่ “โมจิงเหยา ตื่นได้แล้ว” โมจิงเหยาลืมตาขึ้นทันที …
