บทที่ 1192 ไม่จำเป็นต้องให้มันไป เดิมทีมันเป็นของฉัน
สาวแต่งตัวสไตล์ชาแนลพร้อมสร้อยคอทับทิม โวยวายใส่แฟนหนุ่ม “เหนื่อยจังเลย! ไม่มีที่นั่งเลย!” ชายคนนั้นสวมแจ็กเก็ตหนังสีดำพูดปลอบใจว่า “ไม่ต้องห่วงนะที่รัก ถึงจะต้องเสียเงิน ผมก็จะซื้อที่นั่งให้คุณ” หญิงสาวมองไปทางซ้าย ทันใดนั้นก็หันไปมองที่นั่งที่ซูซีและหลิงจิ่วเจ๋อนั่งอยู่ …
